03:30Reisverslag
Lianne,
21 juli 2006
Ghana
Accra
Ghana. Ik ben hier vijf maanden geweest, weet zo veel over dit land, de gebruiken, de sfeer, maar tegelijkertijd ben ik nog steeds een vreemde die zich nog iedere dag verbaast over alle maffe dingen. Het is zo'n tegenstrijdig land! Een land waar iedereen geld van je wil, maar waar een hele bus vol mensen kan ontploffen als de kaartjesverkoper je 100 cedi's (1 cent) te weinig terug geeft. Waar de nieuwste mercedes op straat nog net een klein pakezeltje ontwijkt. Waar de mensen overdag liggen te slapen op hun werk, maar 's avonds hun hele ziel en zaligheid eruit gooien tijdens het dansen. Waar kinderen tot een jaar of tien zich poedelnaakt staan te wassen midden op straat, terwijl je als vruchtbare vrouw zowat gestenigd wordt als je te bloot erbij loopt...
Enzovoort.
Ik ben hier zo gelukkig geweest! En waarom? Het leven hier is niet makkelijk. Ik ben afgezet, beledigd, uitgelachen. Ik heb uren opgepropt gezeten in een tro die met 100 km per uur over een weg vol gaten scheurde. Ik heb mijn hoofd gebroken over de problemen hier en ze niet opgelost, me boos gemaakt over dingen terwijl ik wist dat ze toch niet zouden veranderen. Ik ben bestolen, betast, bedrogen en 100 keer bijna aangereden. Ik heb me gefrustreerd, verdrietig en zelfs hopeloos gevoeld. Er zijn mij ontelbare keren 'indecent proposals' gedaan terwijl ik daar niet van gediend was en ik heb mensen gekwetst terwijl dat echt niet de bedoeling was. Ik heb periodes gehad van continue diarree, oververmoeidheid, duizeligheid en algehele lichamelijke zwakte. Ik ben door 1000 muggen geprikt en bijna verdronken in de zee. Ik mocht niet op slippers naar mijn werk.
En toch.
Toch wilde ik nooit naar huis. Er is iets in dit land dat maakt dat ik niet weg wil. Is het de eindeloze vriendelijkheid van de mensen? Is het de levenslust, de levenskràcht die uit elk klein winkeltje naar buiten komt golven? Is het omdat ik hier nog nooit een jas aan heb gehad? Omdat ik altijd zo moet lachen om kleine dingetjes (op de voorruit van een bus: 'One Lord' en daaronder 'je weet wel, die aan de markt in alkmaar' woehahahahaa)? Omdat ik hier zo veel goede vrienden heb gemaakt?
Dat is het allemaal, maar er is nog iets. Ik denk dat ik vooral heel gelukkig ben omdàt ik hier gelukkig ben. Omdat ik het kan! Omdat ik me nog steeds blij voel ONDANKS al die stomme en vervelende en moeilijke dingen. Ik kan de humor zien die hier op elke straathoek voor het oprapen ligt, ik kan praten met de mensen hier zonder op ze neer te kijken en ik kan datgene doen wat mij door de mensen thuis het allervaakst is opgedragen en wat tegelijk één van de echt moeilijke dingen is: Genieten!! En zo zal ik blijven terugkijken op mijn verblijf hier en daarom is het goed. Het is goed dat ik nu ga, ik heb zin om iedereen en alles weer te zien en ik kom hier vast nog wel eens terug!
Bye bye!
Lianne in Ghana bellen kan nu véél goedkoper met HalloBuitenland.nl Reageren op bovenstaand reisverslag
Reacties op bovenstaand reisverslag
21 juli 2006
hoi mijn lieve meisjemeis,
de tranen liepen me net over de wangen bij het lezen van je laatste stukje en dat was niet alleen omdat je zo treffend en doorleefd je reactie geeft op je leven in Ghana. Het is ook het weten dat je daar echt gelukkig bent en dat je het daarom heel moeilijk zult krijgen weer terug in Nederland. Je hart heb je daar gelaten - op een andere manier trouwens dan waar ik je voor gewaarschuwd had - en dat zal een leegte opleveren. Ik voel me egoistisch, omdat ik zo blij ben dat je overmorgen weer hier zult zijn, terwijl jij liever daar wilt blijven. (Nou ja, zoals je zei: voor een weekend thuiskomen om iedereen te zien en dan weer terug)
Je moet maar zien hoe het verder gaat en wat je met deze ervaring gaat doen. Dat je verblijf in Ghana op de één of andere manier een vervolg krijgt, daar ben ik wel zeker van. Ik ga hetzelfde zeggen als bij het begin van je grote avontuur: laat het maar op je afkomen, ervaar het, beleef het, het verrijkt hoe dan ook je leven.
Wij kijken naar je uit zondag! Liefs, je mama
21 juli 2006
en weet je wat ik nou weer missen ga als je terug bent zondag: je berichtjes! Man, wat heb ik daarvan genoten. Ik sta vooraan zondag in Zaventhem hoor!!!
21 juli 2006
Genieten van het leven is een kunst en een gave, wees blij dat je het kan en mag, ondanks en wellicht dankzij de teleurstellingen en frustraties. Ik zie uit naar je thuiskomst. Goede reis, liefs.
21 juli 2006
Mooi en ontroerend, dit laatste stukje van je. Ik heb veel bewondering voor de manier waarop je je de afgelopen maanden hebt ondergedompeld in het Ghanese leven en vooral ook voor je betrokkenheid, je bevlogenheid, je bespiegelingen. Uit alles wat ik van je gelezen hebt klinkt hoe enorm intens je alles beleefd hebt en dat vind ik erg mooi.
Voor straks wens ik je vast een goede reis. Het zal misschien nog even duren voor ik je weer zie/spreek, maar ik ben ontzettend benieuwd naar je verhalen!
Liefs en tot gauw!
21 juli 2006
Mooiere afsluiter had ik niet kunnen bedenken... Zo goed dat je bent gegaan, maar ook goed dat je weer komt. Zin je te zien en alles te bepraten!
Dikkezoen
21 juli 2006
...The magic of Africa... Hou het voor altijd bij je.
Ook ik zal je stukjes missen. Lianne, het ga je goed !!!
Veel liefs.
22 juli 2006
Wat heb ik genoten van je berichtjes! Ook dit laatste bericht heb je zo mooi verwoord! Jij hebt heel veel moois in je rugzak en dat herinner je je vast nog als je 80 bent! En niemand die je dat nog af kan nemen! Goede reis naar huis! En een bruin broodje kaas is inzicht!
ps is een boek schrijven niet wat voor jou? Ik koop dan zeker het eerste exemplaar!
Groetjes uit Zwolle
23 juli 2006
waarschijnlijk al te laat..maartoch..een heel goede reis toegewenst, vol met herinneringen en sentimenten!
hopelijk zie ik je nog eventjes in Grunn voordat ik vertrek..
24 juli 2006
He Lianne, als het goed is ben je nu weer in NL waar het ook warm is, maar toch anders dan in Ghana... Ik heb genoten van je verhalen. Ze deden me elke keer weer iets omdat jij vaak wist te verwoorden wat mij in mijn verhalen niet lukte! Heel veel succes met weer wennen hier en probeer dat ghaluk gevoel zo lang mogelijk vast te houden want voor je het weet is dat NL 'geluk'gevoel er weer... Liefs, Debby
28 december 2008
Wat een enorm mooi geschreven ontroerende tekst. Ik zou ook graag in Ghana gaan helpen, maar weet niet of ik psychisch sterk genoeg ben.
24 februari 2010
Hoi Lianne,
We kennen elkaar niet, maar ik vind het wel ontzettend leuk om een berichtje bij je achter te laten. Bij deze dus! Met wat surfen ben ik op je site terecht gekomen. Wat ontzettend leuk (en herkenbaar!) om je verhalen over Ghana te lezen! Zelf ben ik er inmiddels 2x geweest en een derde reis staat alweer op de planning voor maart 2010. Na mijn eerste reis zat ik vol inspiratie om een kinderdroom waar te maken: ik heb een (jeugd)boek geschreven over Ghana. Het heet ‘Obruni, obruni’ en is in eigen beheer uitgegeven. De hele opbrengst gaat naar de stichting Mariette’s Child Care (www.mchildcare.nl) die zich inzet voor weeskinderen in Sunyani (Ghana). Het boek kost een tientje. Mocht je het leuk vinden om het boek te lezen (zeker heeeeel herkenbaar voor je!), dan kijk maar eens op www.mariekedijkers.com
Groetjes,
Marieke Dijkers
Menu
Profiel
Fotoboek
Blijf op de hoogte
Ja, ik wil direct een e-mail ontvangen na elk nieuw reisverslag!
Mijn e-mailadres:
Via je mobieltje op de hoogte blijven van elk nieuw reisverslag? Stuur een sms
START FOLLOWING LIANNEDEROO ON
naar 1008.
(€ 0,55 p.o.b. max.1 per dag. Lees de voorwaarden)
Dit dagboek heeft in totaal 34351 pageviews en is onderdeel van WaarBenJij.Nu